194 / 372

Pałac i tkalnia Juliusza Heinzla przy Piotrkowskiej 104

Informacje
W pobliżu
Informacje

Pałac Juliusza Heinzla to bez wątpienia jeden z najciekawszych architektonicznie gmachów usytuowanych przy ulicy Piotrkowskiej. Budowniczym pałacu był znany w Łodzi przedsiębiorca budowlany, Otto Gehlig, skądinąd przyszły zięć Heinzla. Trzykondygnacyjny gmach, o eklektycznym charakterze, choć z przewagą elementów nawiązujących do stylistyki neorenesansowej, ukończono w 1882 roku. Po dwóch stronach fasady, na wysokości pierwszego piętra, usytuowano charakterystyczne wykusze. Na wysokości drugiego piętra, pomiędzy oknami, dostrzec można kartusze z symbolami handlu i przemysłu. Najbardziej reprezentacyjną część pałacu stanowiło pierwsze piętro – to tutaj znajdowały się salony reprezentacyjne, gdzie przyjmowano gości i odbywano najważniejsze spotkania. Na parterze mieściły się biura firmy, na drugim piętrze zaś ulokowano pokoje mieszkalne.Na tyłach pałacu, w głębi działki, znajdowały się zabudowania, prowadzonej przez Heinzla od połowy lat 60. XIX wieku fabryki wyrobów wełnianych. Łącznie z inicjatywy właściciela w podwórzu wybudowano pięć oficyn, wykorzystywanych w celach produkcyjnych i magazynowych oraz wysoki komin fabryczny, dobrze widoczny zarówno od strony Piotrkowskiej, jak i od ulicy Dzikiej (dziś Sienkiewicza). Między oficynami urządzony był ogród fabryczny z fontanną. Fabryka Heinzla tworzyła wówczas największy kompleks fabryczny w ścisłym centrum miasta. W połowie lat 70. w tkalni pracowało 350 krosien mechanicznych, dziesięć lat później było ich już prawie tysiąc. W tym czasie w mieście zaczęto Heinzla nazywać „królem wełny”.

Firma zaczęła podupadać w początku lat 20. Straty, poniesione w wyniku I wojny światowej, okazały się trudne do odrobienia. W 1922 roku zmarł syn założyciela przedsiębiorstwa, Juliusz Heinzel junior, a w 1925 roku ogłoszono ostatecznie upadłość firmy. Pieczę nad zabudowaniami przy ulicy Piotrkowskiej przejął syndyk, który w kolejnych latach wynajmował pomieszczenia różnym przedsiębiorstwom, m.in. firmie Braci Bukiet, firmie Ber Freidenberg, zajmującej się produkcją bawełny czy importerowi samochodów, Zygmuntowi Żyżniewskiemu. Po II wojnie światowej w pałacu ulokowały się nowe władze Łodzi – Miejska Rada Narodowa. Projekt przebudowy i adaptacji mieszczących się na posesji zabudowań do potrzeb urzędniczych sporządził w pierwszych powojennych latach Ignacy Gutman. W miejsce części zabudowań fabrycznych utworzono plac Komuny Paryskiej, oficyny, mieszczące wcześniej m.in. tkalnię, zrównano, a ich fasady ujednolicono, nadając im surowy, pozbawiony w zasadzie ozdobnych detali, kształt. Obecnie przy Piotrkowskiej 104 mieści się Urząd Miasta Łodzi oraz Urząd Wojewódzki. Fasada pałacu została poddana gruntownej renowacji i uzyskała kształt zbliżony do tego, jaki nadali jej budowniczowie firmy Otto Gehliga.

Okres czasu
Różnica (lata)
1850
2021
1890
2018
Różnica (lata)
128
Autorzy
Data zrobienia
Data dodania
Eliasz Stumann
1890
Stefan Brajter
2018
03.10.2018
TAGI